sahin_tutus
Kullanıcı
- Katılım
- 20/9/25
- Mesajlar
- 385
- Çözümler
- 8
- Tepkime Puanı
- 295
- Puan
- 63
Kuşlarımızda nadiren genetik ve hastalıklar sebebiyle obezite olmakla birlikte çoğu durumlar direkt bakımla ilgilidir.
İlk sorun faydalı diye aşırı beslemedir. Sözgelimi yavru bakmayan kuşlara hergün haşlanmış yumurta maması vermek, karbonhidrat bakımından oldukça zengin yulaf, aspur, nijer, keten gibi tohumları kontrolsüzce vermektir.
İkinci sorun yetersiz egzersizdir. Kuşlarımız yetersiz egzersiz sebebiyle aldığı enerjiyi atamadığında kolaylıkla kilo alabilmektedir. Özellikle küçük kafeslerde hareket etme imkanı bulamayan kuşlar maalesef hem kas gelişim probleri hem de obeziteye açık hale gelmektedir. Bu yüzden özellikle yer problemi, bütçe kısıtı gibi problemlerle kafes küçükse günlük egzersiz verilmeli, kuşlar kontrollü bir şekilde odada serbest gezmelidir.
Üçüncü sorun etkinlik eksikliğidir. Sadece muhabbet kuşu değil papağangilller familyasının büyük bir çoğunluğu sosyal kuşlardır. Etrafındaki bireylerle sürekli etkileşim halinde olmak isterler. Ayrıca doğada sürekli yem arayışındadırlar. Bu yüzden özellikle sabah işe gidip akşam eve geliyorsanız önünüzde 2 yol vardır. Ya ona bir eş alacaksınız ya da onun kafeste beyin egzersizi yapmasını sağlayacak oyuncaklar veya aktiviteler bulunduracaksınız. Bunlar kafese karmaşık (simetrik olmayan) oyuncaklar, sterilize olduğundan emin olduğumuz dal parçaları olabilir. Kafese ara ara ölçülü yeşillikler koymak da bir alternatiftir. Bunun yanısıra kafese yiyebilmesi için uğraşıp açması gereken yemler asmak da beyin egzersizi açısından faydalıdır. Yapabileceğimiz alternatifler arasında suluk ve yemliklerin yerini arasıra değiştirmek, Oyuncakları dönüşümlü olarak değiştirmek de olabilir.
Bunları yapmadığımızda oluşabilecek en büyük sıkıntı kuşlarımızın (özellikle tek olanlar) kafeste yapabildiği tek şey olan yemlere yönelmesi olacaktır. Kuşumuz bunu alışkanlık edindiğinde geri dönüşü de zor olmaktadır. Çünkü kuşlar alışkanlıklarına çok bağlıdır. Ayrıca eşik aşıldığı zaman kuşlar kendisini az yem yediğinde doymuş hissetmediği için bağırma problemleri ortaya çıkabilmekte. Bakıcı çoğunlukla bu ağlama sesine dayanamayıp yemliği geri koymakta bu da zamanla kuşun hayatını kaybetmesine neden olmaktadır. Kuş hayatını kaybetmese dahi aşırı karaciğer yağlanmaları dahil birçok sorun ortaya çıkmaktadır.
Burada çok faydalı olduğunu gördüğüm kemirilmeye müsait oyuncakların sorunları büyük aşamada daha oluşmadan önüne geçtiğini belirtmek isterim.
İlk sorun faydalı diye aşırı beslemedir. Sözgelimi yavru bakmayan kuşlara hergün haşlanmış yumurta maması vermek, karbonhidrat bakımından oldukça zengin yulaf, aspur, nijer, keten gibi tohumları kontrolsüzce vermektir.
İkinci sorun yetersiz egzersizdir. Kuşlarımız yetersiz egzersiz sebebiyle aldığı enerjiyi atamadığında kolaylıkla kilo alabilmektedir. Özellikle küçük kafeslerde hareket etme imkanı bulamayan kuşlar maalesef hem kas gelişim probleri hem de obeziteye açık hale gelmektedir. Bu yüzden özellikle yer problemi, bütçe kısıtı gibi problemlerle kafes küçükse günlük egzersiz verilmeli, kuşlar kontrollü bir şekilde odada serbest gezmelidir.
Üçüncü sorun etkinlik eksikliğidir. Sadece muhabbet kuşu değil papağangilller familyasının büyük bir çoğunluğu sosyal kuşlardır. Etrafındaki bireylerle sürekli etkileşim halinde olmak isterler. Ayrıca doğada sürekli yem arayışındadırlar. Bu yüzden özellikle sabah işe gidip akşam eve geliyorsanız önünüzde 2 yol vardır. Ya ona bir eş alacaksınız ya da onun kafeste beyin egzersizi yapmasını sağlayacak oyuncaklar veya aktiviteler bulunduracaksınız. Bunlar kafese karmaşık (simetrik olmayan) oyuncaklar, sterilize olduğundan emin olduğumuz dal parçaları olabilir. Kafese ara ara ölçülü yeşillikler koymak da bir alternatiftir. Bunun yanısıra kafese yiyebilmesi için uğraşıp açması gereken yemler asmak da beyin egzersizi açısından faydalıdır. Yapabileceğimiz alternatifler arasında suluk ve yemliklerin yerini arasıra değiştirmek, Oyuncakları dönüşümlü olarak değiştirmek de olabilir.
Bunları yapmadığımızda oluşabilecek en büyük sıkıntı kuşlarımızın (özellikle tek olanlar) kafeste yapabildiği tek şey olan yemlere yönelmesi olacaktır. Kuşumuz bunu alışkanlık edindiğinde geri dönüşü de zor olmaktadır. Çünkü kuşlar alışkanlıklarına çok bağlıdır. Ayrıca eşik aşıldığı zaman kuşlar kendisini az yem yediğinde doymuş hissetmediği için bağırma problemleri ortaya çıkabilmekte. Bakıcı çoğunlukla bu ağlama sesine dayanamayıp yemliği geri koymakta bu da zamanla kuşun hayatını kaybetmesine neden olmaktadır. Kuş hayatını kaybetmese dahi aşırı karaciğer yağlanmaları dahil birçok sorun ortaya çıkmaktadır.
Burada çok faydalı olduğunu gördüğüm kemirilmeye müsait oyuncakların sorunları büyük aşamada daha oluşmadan önüne geçtiğini belirtmek isterim.