Kızılgerdan Bülbülü Özellikleri, Ötüşü, Yaşam Şekli ve Davranışları

Kızılgerdan Bülbülü (Erithacus rubecula), Avrupa, Batı Sibirya ve Kuzey Afrika'ya özgü, kendine has turuncu-kızıl göğsüyle tanınan, küçük, ötücü bir kuş türüdür. Bu tür, ormanlık alanlardan bahçelere kadar geniş bir habitatta yaşar ve özellikle melodik ötüşü ve şaşırtıcı derecede bölgesel davranışları ile dikkat çeker. "Kızılgerdan Bülbülü" araması yapan bir kullanıcı, genellikle bu kuşun fiziksel özelliklerini, nasıl ses çıkardığını, nerede yaşadığını veya kültürel olarak neyi ifade ettiğini öğrenmek ister. Bu makale, kızılgerdan bülbülünün biyolojik bilgileri de dahil olmak üzere, bu sevimli kuş hakkındaki tüm temel sorulara kapsamlı yanıtlar sunmak için hazırlanmıştır.

Bu makale, ornitoloji alanındaki akademik yayınlar, Royal Society for the Protection of Birds (RSPB) gibi uluslararası kuş gözlem kurumlarının verileri ve güvenilir biyolojik ansiklopedilerden derlenen bilgiler temelinde hazırlanmıştır. İçerikte, kızılgerdan dağılımı ve kızılgerdan davranışları gibi spesifik konuları, bilimsel bir temele oturtarak ele alacağız. Amacımız, hem hobi amaçlı kuş gözlemcilerine hem de bu türe dair teorik bilgi arayanlara net, doğrulanmış ve derinlemesine bilgi sağlamaktır.

Kızılgerdan Bülbülü​

Profesyonel ornitoloji dünyasında Kızılgerdan Bülbülü (Erithacus rubecula), Passeriformes (Ötücü Kuşlar) takımının Muscicapidae (Sinekkapangiller) familyasına ait bir tür olarak sınıflandırılır. İlginç bir not olarak, geçmişte Turdidae (Ardıçgiller) familyasında sınıflandırılmış olsa da, modern moleküler filogenetik çalışmalar onun Sinekkapangiller familyasındaki yerini netleştirmiştir. Halk arasında "Bülbül" olarak anılmasına rağmen, gerçek bülbüller (örneğin Luscinia megarhynchos) ile taksonomik olarak doğrudan bir yakınlığı yoktur; bu isimlendirme daha çok melodik ötüşünden kaynaklanan popüler bir yakıştırmadır. Türün bilimsel adı Erithacus rubecula, "kızıl" anlamına gelen Latince ruber kelimesinden türetilmiştir ve doğrudan kuşun en belirgin özelliğine atıfta bulunur.



Fiziksel tanımlama açısından, bu kuş yaklaşık 12.5 ila 14 cm uzunluğunda, 16 ila 22 gram ağırlığında, görece küçük bir kuştur. En ayırt edici özelliği, adını aldığı, yüzünü ve göğsünü kaplayan parlak turuncu-kızıl lekedir. Bu dikkat çekici leke, genellikle gri-mavi tonlarında ince bir şeritle çevrelenir. Vücudunun üst kısımları (sırt, kanatlar ve kuyruk) zeytin yeşili-kahverengi tonlarındadır, bu da onun ormanlık alanlarda kamufle olmasına yardımcı olur. Karın bölgesi ise kirli beyaz veya soluk krem rengidir.

Yetişkin erkek ve dişiler arasında belirgin bir cinsel dimorfizm (görünüş farkı) bulunmaz. Her iki cinsiyet de benzer parlak göğüs tüylerine ve vücut yapısına sahiptir. Bu durum, sadece gözlem yoluyla cinsiyet ayrımını neredeyse imkansız hale getirir. Ancak, yavrular (jüveniller) ebeveynlerinden çarpıcı biçimde farklıdır. Genç kızılgerdanlar, tamamen benekli, kahverengi ve mat bir görünüme sahiptir; o meşhur kızıl göğüs tüyünden yoksundurlar. Bu koruyucu kamuflaj, yuvadan ayrıldıktan sonraki hassas dönemde yırtıcılardan korunmalarına yardımcı olur. Kızıl göğüs tüyleri, ilk tüy dökümünden sonra (yaklaşık 2-3 aylıkken) yavaş yavaş belirginleşmeye başlar.

Kızılgerdan Bülbülü Yaşam Şekli​

Kızılgerdan yaşam şekli, türün yüksek adaptasyon yeteneğini net bir şekilde ortaya koyar. Bu kuşlar, habitat seçimi konusunda oldukça esnektir. Doğal yaşam alanları, yoğun çalılıklara, dökülmüş yaprak tabakasına ve yuvalanmak için gizli köşelere sahip ormanlık alanlar, ağaçlık parklar ve koruluklardır. Özellikle Kuzey Avrupa'da, iğne yapraklı ve karma ormanları tercih ettikleri gözlemlenmiştir. Yerde beslenmeyi sevdikleri için, zemin örtüsünün zengin olduğu alanlar onlar için idealdir.

Bununla birlikte, kızılgerdanların en dikkat çekici özelliklerinden biri, insan varlığına ve kentsel dönüşüme olağanüstü adaptasyonlarıdır. Yüzyıllar içinde, kırsal ormanlardan kentsel ve banliyö alanlarına doğru başarılı bir geçiş yapmışlardır. Bugün, şehir parkları, banliyö bahçeleri, mezarlıklar ve hatta yoğun şehir merkezlerindeki küçük yeşil alanlar, kızılgerdanlar için birincil yaşam alanları haline gelmiştir. İnsanlara olan bu yakınlık, özellikle kış aylarında yiyecek bulma stratejilerinin önemli bir parçasıdır.

Beslenme alışkanlıkları, kızılgerdan yaşam şeklinin mevsimsel döngüsünü yansıtır. İlkbahar ve yaz aylarında, diyetlerinin büyük bir kısmı böcekler ve omurgasızlardan oluşur. Aktif olarak karıncaları, örümcekleri, küçük kurtları, böcek larvalarını ve küçük salyangozları avlarlar. Bu dönem, yavruların protein açısından zengin bir diyetle beslenmesi gerektiği için kritik öneme sahiptir. Sonbahar ve kış aylarında ise böcek popülasyonu azaldığında, diyetlerini oportunist bir şekilde değiştirirler. Bu dönemde meyveler ve tohumlar ana besin kaynağı olur. Özellikle Cotoneaster (Dağ Muşmulası), Hedera (Sarmaşık) ve çobanpüskülü gibi bitkilerin dutsu meyvelerine düşkündürler. Ayrıca, kışın bahçelere konulan kuş yemliklerine de sıkça gelirler; özellikle yer fıstığı parçacıkları, ayçiçeği çekirdekleri ve un kurtları favorileridir.

Kızılgerdan dağılımı coğrafi olarak oldukça geniştir. Avrupa'nın neredeyse tamamında, Batı Sibirya'da, Azor ve Madeira gibi Atlantik adalarında ve Kuzeybatı Afrika'da bulunurlar. Türün göç davranışı, yaşadığı coğrafyanın iklimine bağlı olarak büyük farklılıklar gösterir. Örneğin, İngiltere, İrlanda ve Batı Avrupa'nın ılıman kıyı bölgelerinde yaşayan popülasyonlar genellikle yerleşiktir (göç etmez) ve yıl boyunca aynı bölgede kalırlar. Buna karşın, İskandinavya, Rusya ve Doğu Avrupa gibi kışların sert geçtiği kuzey bölgelerinde yaşayanlar, kış aylarını geçirmek için güneye, yani Batı Avrupa'ya veya Akdeniz havzasına (Türkiye dahil) göç ederler. Türkiye, bu göçmen popülasyonlar için hem önemli bir kışlama alanı hem de Avrupa ile Afrika arasındaki göç yolu üzerinde kritik bir geçiş noktasıdır.

Kızılgerdan Bülbülü Ötüşü​

"Kızılgerdan bülbülünün ötüşü nasıldır?" sorusu, bu kuşun en büyüleyici özelliklerinden birini araştırır. Ötüşü, genellikle melankolik olarak tanımlanan, ancak son derece melodik, yüksek perdeli ve "akıcı" bir dizi ıslıktan oluşur. Şarkısı karmaşık ve değişkendir; notalar net bir şekilde birbirine bağlanır ve genellikle hüzünlü bir tını taşır. Bu ötüş, özellikle şafak vakti ve alacakaranlıkta en yoğun şekilde duyulur. Hatta bazen kentsel alanlarda, sokak lambalarının yapay aydınlatması altında geceleri de öttükleri bilinir. Bu durum, onların gece öten nadir kuşlardan biri olduğu yönündeki yaygın bir inanışa yol açmıştır, ancak bu genellikle kentsel ışık kirliliğinin, kuşun zaman algısını bozmasının bir sonucudur.

Kızılgerdan bülbülünün ötüşü, diğer birçok kuş türünden önemli bir açıdan ayrılır: Yılın büyük bir bölümünde öterler. Çoğu kuş türü sadece ilkbahar üreme döneminde şarkı söylerken, kızılgerdanlar sonbahar ve kış aylarında da aktif olarak öterler. Bunun temel nedeni, ötüşün sadece üreme amaçlı değil, aynı zamanda yoğun bir bölgesel savunma aracı olmasıdır. İlkbaharda, erkeklerin ötüşü öncelikle dişilere kur yapma ve rakiplere karşı üreme bölgesini ilan etme amacını taşır. Ancak kışın, hem erkekler hem de dişiler (evet, dişiler de öter) kendi bireysel beslenme bölgelerini savunurlar. Kışın hayatta kalmak, o bölgedeki sınırlı yiyecek kaynağını korumaya bağlıdır ve ötüş, bu bölgenin "dolu" olduğunu bildiren bir sinyaldir.


Melodik ötüşlerinin (şarkılarının) yanı sıra, kızılgerdanlar çeşitli çağrı sesleri de kullanır. Bu çağrı sesleri, kızılgerdan davranışları ile doğrudan ilişkilidir ve sosyal iletişimde farklı anlamlar taşır. En yaygın duyulan çağrı sesi, bir uyarı veya endişe belirtisi olarak kullanılan keskin, tekrarlanan bir "tik-tik-tik" sesidir. Bu ses, genellikle bir kedi, yırtıcı kuş veya bir insan yaklaştığında, hem bölgedeki diğer kuşları uyarmak hem de tehdidi takip etmek için kullanılır. Ayrıca, özellikle bir atmaca gibi hava yırtıcıları algılandığında, "su gibi akan" ince, çok tiz bir "siiiih" alarm sesi de repertuarlarında mevcuttur.

Kızılgerdanların bu karakteristik ötüşü, insan kültürü üzerinde, özellikle Batı Avrupa'da derin bir etki bırakmıştır. İngiltere'de, Noel kartlarının ve kış manzaralarının vazgeçilmez bir sembolü haline gelmiştir. Bu kültürel bağ, kısmen kışın bile aktif olarak ötmeleri ve parlak kırmızı göğüsleriyle karlı manzaralara canlı bir kontrast oluşturmalarından kaynaklanır.

Kızılgerdan Bülbülü Davranışları​

Kızılgerdan davranışları söz konusu olduğunda, akla ilk gelen ve en baskın özellik, bu kuşların aşırı bölgeselciliğidir. Sevimli, tombul görünümlerinin altında, şaşırtıcı derecede agresif ve savunmacı bir doğa yatar. Bir kızılgerdanın bölgesi, onun yaşam alanı, besin kaynağı ve üreme alanıdır; kısacası hayatta kalması için her şeyidir. Bu bölgeyi, sadece kendi türünün diğer üyelerine karşı değil, bazen kendilerinden çok daha büyük olan güvercinler veya ardıç kuşları gibi diğer kuş türlerine karşı bile şiddetle savunurlar.

Bu bölgesel agresyonun ana tetikleyicisi, göğüslerindeki o meşhur kızıl lekedir. Ornitolog David Lack'in yaptığı klasik deneyler, bir kızılgerdanın, bölgesine giren başka bir kızılgerdanın tam bir modeline değil, sadece bir demet kırmızı tüy yumağına (kendi göğüs renginde) bile şiddetle tepki verdiğini göstermiştir. Kuş, kırmızı rengi doğrudan bir rakip olarak algılar. Bu, meşhur "kırmızıya saldırma" davranışıdır. Kendi bölgelerinde, rakiplerini önce ötüşle uyarırlar; eğer rakip çekilmezse, tehditkar duruşlar sergilerler (göğüslerini kabartarak) ve son çare olarak fiziksel kavgaya girişirler. Bu kavgalar oldukça şiddetli olabilir ve nadiren de olsa ölümcül yaralanmalarla sonuçlanabilir.

Üreme davranışları ilkbaharda havaların ısınmasıyla başlar. Erkek, bölgesini ilan ettikten sonra dişilere kur yapmaya başlar. Kur yapma ritüelinin önemli bir parçası, erkeğin dişiyi beslemesidir (courtship feeding). Erkek, özenle seçtiği böcekleri veya solucanları dişiye sunar. Bu davranış, erkeğin iyi bir sağlayıcı olduğunu, yavruların beslenmesine katkı sağlayabileceğini ve dişiyle bir bağ kurduğunu gösteren önemli bir işarettir. Dişi, erkeğin bölgesini ve besleme yeteneğini kabul ederse, çiftleşme gerçekleşir.

• Yuva Yeri ve İnşası: Dişi, yuva yerini seçer ve yuvayı tek başına inşa eder. Yuvalar genellikle çok iyi gizlenmiş yerlere yapılır; yerdeki doğal oyuklar, sık çalılıkların dipleri, sarmaşıkların arası veya nehir kenarlarındaki dik yamaçlar tercih edilir. İnsanlara yakın bölgelerde ise çok yaratıcı olabilirler; bahçelerdeki eski saksılar, terk edilmiş ayakkabılar, barakaların içindeki raflar veya hatta posta kutuları bile yuva yeri olarak seçilebilir.
• Kuluçka ve Yavru Bakımı: Dişi, yuvayı yosun, kuru yapraklar ve otlarla inşa eder, içini ise tüy ve ince kıllarla döşer. Genellikle 5 ila 6 adet beyaz üzerine kahverengi-kızıl benekli yumurta yumurtlar. Kuluçka süresi yaklaşık 13-14 gün sürer ve bu görevi genellikle sadece dişi üstlenir. Bu süre zarfında erkek, dişiyi yuvada besler. Yumurtadan çıkan yavrular, her iki ebeveyn tarafından da yoğun bir şekilde böceklerle beslenir.

Agresif doğalarına zıt olarak, kızılgerdanlar insanlara karşı belirgin bir merak ve alışılmadık bir cesaret sergilerler. Özellikle bahçeyle uğraşan, toprağı kazan insanları yakından takip ederler. Bu davranışın nedeni basittir: Toprağın kazılması, solucanların, kurtların ve böceklerin yüzeye çıkması anlamına gelir; bu da kızılgerdan için minimum eforla elde edilen kolay bir yemektir. Bahçıvanın küreğinin sadece birkaç metre uzağında beklemeleri, onların "bahçıvanın dostu" olarak anılmasını sağlamıştır.

Kızılgerdan Bülbülü Özellikleri​

Kızılgerdan Bülbülü'nün fiziksel ve biyolojik özellikleri, onun yaşam tarzına mükemmel bir uyum sağladığını gösterir. Ortalama 14 cm'lik boyu ve 22 grama ulaşan ağırlığıyla, Avrupa'nın en tanınan küçük ötücü kuşlarından biridir. Kanat açıklığı 20 ila 22 cm arasında değişir. Fiziksel yapısı, kısa mesafelerde hızlı ve çevik manevralar yapmaya, çalılıklar arasında kolayca gezinmeye ve avını havada veya yerde yakalamaya uygundur.

Kızılgerdan bülbülünün biyolojik bilgileri incelendiğinde, duyusal algılarının ne kadar gelişmiş olduğu görülür. Görme yetenekleri, özellikle renk algıları, bölgesel savunmada kritik öneme sahiptir. Bahsedildiği gibi, kırmızı rengi algılama yetenekleri, rakipleri tanımada birincil mekanizmadır. İşitme duyuları da, kızılgerdan bülbülünün ötüşünün ince nüanslarını algılamak, rakiplerinin yerini tespit etmek ve potansiyel tehlikeleri (örneğin bir kedinin sessiz adımlarını) duymak için son derece hassastır.

Erithacus rubecula türü, geniş coğrafi dağılımı boyunca bazı bölgesel farklılıklar gösteren çeşitli alt türlere (subspecies) ayrılmıştır. Bu alt türler arasındaki farklar genellikle tüy renginin tonu, vücut büyüklüğü veya ötüşteki küçük lehçe farklılıkları gibi nüanslardır.

• E. r. rubecula: Avrupa'nın büyük kısmında (İngiltere hariç) bulunan nominate (ana) alt türdür.
• E. r. melophilus: Britanya Adaları'nda (İngiltere, İrlanda) bulunur. Genellikle anakaradaki kuzenlerine göre daha parlak bir göğüs rengine ve daha belirgin zeytin yeşili bir sırta sahiptir.
• E. r. witherbyi: Kuzeybatı Afrika'da (Fas, Cezayir, Tunus) bulunan yerleşik alt türdür.
• E. r. tataricus: Batı Sibirya ve Ural Dağları civarında bulunur, genellikle daha soluk renklidir ve göçmendir.
• E. r. hyrcanus: Güneydoğu Azerbaycan ve Kuzey İran'da (Hazar Ormanları) bulunur, diğer alt türlerden coğrafi olarak izole bir popülasyondur.

Ekolojik olarak kızılgerdan bülbülü, hem av hem de avcı olarak ekosistemde önemli bir rol oynar. Başta böcekler olmak üzere çok çeşitli omurgasızları tüketerek, bu popülasyonların kontrol altında tutulmasına yardımcı olurlar. Aynı zamanda, kendileri de atmaca, alaca baykuş gibi yırtıcı kuşlar ve sansar, gelincik, tilki gibi memeliler için önemli bir besin kaynağıdır. Özellikle evcil kediler, kentsel alanlardaki kızılgerdan popülasyonları üzerinde ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Kızılgerdan yaşam şekli, bu denge içinde hayatta kalma mücadelesini sürdürür.

Kızılgerdan Bülbülü Kaç Yıl Yaşar​

"Kızılgerdan Bülbülü kaç yıl yaşar?" sorusunun yanıtı, doğanın ne kadar acımasız olabileceğini ve küçük bir kuş olmanın zorluklarını net bir şekilde ortaya koyar. Doğadaki bir kızılgerdanın ortalama ömrü, ne yazık ki oldukça kısadır. Güvenilir ornitolojik araştırmalar ve geniş çaplı kuş halkalama çalışmaları, ortalama yaşam süresinin sadece 1 ila 2 yıl arasında olduğunu göstermektedir.

Bu şaşırtıcı derecede düşük ortalamanın temel nedeni, hayatlarının ilk yılındaki olağanüstü yüksek ölüm oranlarıdır. Yuvadan yeni ayrılan yavruların (fledgling) büyük bir kısmı, hayatlarının ilk kışını bile göremeden ölür. Bu yüksek mortalitenin başlıca nedenleri şunlardır:

1. Yırtıcılar: Evcil kediler, kentsel ve banliyö alanlarındaki en büyük tehdittir. Ayrıca atmacalar, kargalar, saksağanlar, baykuşlar ve sansarlar da hem yavruları hem de yetişkinleri avlar.
2. Açlık ve Hava Koşulları: Özellikle ilk kış, yiyecek bulmanın zorlaştığı ve havanın sertleştiği kritik bir dönemdir. Genç ve deneyimsiz kuşlar, bu zorlu koşullara dayanamayabilir.
3. Hastalıklar: Diğer kuşlarla paylaşılan yaşam alanları ve yemlikler, hastalıkların hızla yayılmasına neden olabilir.
4. İnsan Kaynaklı Tehditler: Pencerelere çarpma, araç trafiği ve habitat kaybı da önemli ölüm nedenleridir.

Ancak, bir kızılgerdan hayatının bu ilk ve en zorlu yılını başarıyla atlatırsa, hayatta kalma şansı önemli ölçüde artar. Bu noktadan sonra, bölge savunması ve beslenme konusunda deneyim kazanmış olur.

Ortalama ömür bu kadar kısa olsa da, koşullar ideal olduğunda (yırtıcılardan kaçınma, bol gıda kaynağı ve biraz da şans) kızılgerdanlar çok daha uzun yaşayabilirler. Bilimsel kayıtlar, istisnai durumları da belgeler. Bugüne kadar bilinen ve halkalama (banding) yoluyla takip edilen en yaşlı yabani Kızılgerdan Bülbülü, 19 yıl 4 ay yaşadığı kaydedilen bir bireydir. Ancak bu, türün genel yaşam beklentisini değil, potansiyel maksimum ömrünü gösteren sıra dışı bir rekordur. Kafes ortamında veya korunaklı alanlarda yaşayanların ömürleri, doğadakilere kıyasla daha uzun olma eğilimindedir, ancak bu kuşlar genellikle evcil hayvan olarak beslenmezler.

Özetle Kızılgerdan Bülbülü​

Kızılgerdan Bülbülü, parlak renkleri ve yıl boyunca duyulan melodik ötüşüyle Avrupa ve çevresindeki en tanınmış kuşlardan biridir. Ancak bu sevimli dış görünüş, şaşırtıcı derecede karmaşık ve agresif sosyal davranışları gizler. Bu makalede, kızılgerdan bülbülünün biyolojik bilgileri, onun taksonomik olarak Sinekkapangiller familyasına ait olduğunu ve farklı coğrafyalarda alt türlere ayrıldığını ortaya koydu. İnsan yaşam alanlarına mükemmel adaptasyonu, onun "bahçıvanın dostu" olarak bilinmesini sağlarken, kızılgerdan yaşam şekli ve göç kalıpları (bazı popülasyonların yerleşik, bazılarının göçmen olması), türün esnekliğini gösterdi.

Kızılgerdan davranışları arasında en belirgin olanı, kırmızı göğüs tüyü tarafından tetiklenen aşırı bölgeselciliğidir. Bu davranış, ötüşlerinin neden sadece ilkbaharda değil, kışın da duyulduğunu açıklar; çünkü kızılgerdan bülbülünün ötüşü nasıldır sorusunun yanıtı, bu sesin hem bir kur sinyali hem de bir savaş ilanı olduğunu gösterir. Yüksek ölüm oranları nedeniyle ortalama ömürleri kısa olsa da (Kızılgerdan Bülbülü kaç yıl yaşar sorusunun dramatik yanıtı), bu tür, adaptasyon yeteneği ve dirençliliği sayesinde Avrupa'nın en yaygın ve sevilen kuşlarından biri olmaya devam etmektedir.

Diğer Sorular​

Kızılgerdan kuşu neyi temsil eder?​

Kızılgerdan kuşu, kültürel olarak birçok farklı şeyi temsil eder. Özellikle İngiliz folklorunda, Noel ruhu, umut ve yeni yılın habercisi olarak kabul edilir; bu nedenle sıkça Noel kartlarında yer alır. Bazı inanışlara göre, ölen bir sevdiğin ruhunun ziyarete geldiğine veya bir meleğin mesajını taşıdığına dair bir sembol olarak da görülür. Bahçıvanların dostu olarak bilinmesi, onu aynı zamanda "koruyucu" veya "yardımcı" bir sembol olarak konumlandırır.

Kızılgerdan Türkiye'de var mı?​

Evet, kızılgerdan Türkiye'de yaygın olarak bulunur. Türkiye, bu kuşlar için hem bir üreme alanı, hem bir kışlama alanı hem de Avrupa ile Afrika arasındaki göç yolu üzerinde önemli bir geçiş noktasıdır. Özellikle kuzey bölgelerinden (İskandinavya, Rusya) gelen göçmen popülasyonlar kışı Türkiye'nin daha ılıman Ege ve Akdeniz kıyı bölgelerinde geçirir. Ayrıca, Türkiye'nin özellikle kuzey ve batı bölgelerindeki ormanlık alanlarda yerli üreyen popülasyonlar da mevcuttur.

Kızılgerdan kuşu kaç yıl yaşar?​

Doğadaki bir kızılgerdan kuşunun ortalama ömrü oldukça kısadır, genellikle sadece 1 ila 2 yıl arasındadır. Bunun temel nedeni, özellikle hayatlarının ilk yılında karşılaştıkları çok yüksek ölüm oranlarıdır (yırtıcılar, hastalıklar, açlık, sert hava koşulları). Ancak, bu ilk zorlu yılı başarıyla atlatan bir kuşun daha uzun yaşama şansı artar. Kaydedilmiş en yaşlı yabani kızılgerdan 19 yıldan fazla yaşamıştır, ancak bu çok nadir ve istisnai bir durumdur.

Kızılgerdan kuşu ne ile beslenir?​

Kızılgerdanlar omnivor (hepçil) bir diyete sahiptirler, ancak beslenme alışkanlıkları mevsime göre belirgin şekilde değişir. İlkbahar ve yaz aylarında, temel gıdaları omurgasızlardır; bolca solucan, örümcek, karınca, küçük böcekler ve larvalarla beslenirler. Sonbahar ve kış aylarında, böcekler azaldığında, diyetlerini tohumlar, küçük meyveler (özellikle dutsu meyveler, çilekler) ile desteklerler. İnsanlara yakın yaşadıkları için bahçelerdeki kuş yemliklerine de sıkça gelirler; yer fıstığı parçacıkları ve un kurtları favorileridir.