Tüm özgürlüğün kısıtlanıyor ağabey, arkadaşlarla bizim evde toplanırdık sinema gecesi yapardık. Açardık filmimizi ve ev sinema sistemimizi gece izlerdik son ses. Bizim ev ile arsa toplamda 650 metrekare o nedenle hiçbir yerden hiçbir şekilde ses şikayeti almayız.
Çık bahçene mangalını yak, semaverde çayını demle, yeğenlerin gelsin toprakta oyun oynasınlar (gelişimleri için muhteşem). Daha sayamadığım çok fazla güzel yanı var

ben binada boğuluyormuşum gibi hissediyorum, çok fena sıkılıyorum.
İstanbul'a bakıyorum, nefes alınacak hiç yer kalmadı neredeyse. Küçücük bir alan görüyorlar "ooo buraya hemen bina dikelim" modunda takılıyorlar. Gerçi bizim buralarda böyle olduda, neyse... binalar maalesef kapitalizmin çok büyük bir sonucu. Binaları yapanlar villalarda, yalılarda oturuyor; 10-15 milyona daire alanlarda lüks bir yerde oturuyorum diye seviniyorlar
Aslında bu konu çok fazla uzar gider ağabey, konuşabilirizde fakat ne bileyim ben 90'larda çocuk olmayı özledim

konuyuda bambaşka yerlere bağlarım hemen