Çok satasım da yok zaten. Peşine düşsem 50 yere ilan açarım.
Çok da kararsızım ve gün geçtikçe daha çok bağlanıyor insan. Her birinin ayrı karakteri var.
Baba: Aşırı temas bağımlısı ve yanında telefondan bir şey izlemen mümkün değil.
Dişi: Sürekli yumurta yapma peşinde. Bugün kafesinde yine yumurta buldum. Dün de bulmuştum. Bunun iki günde bir olması gerekmiyor mu?
İlk yavrum İki: O da babası gibi. Tam bir evcil ve çok uysal.
Mor: Evcilleşmemeye yeminli. Asla ele gelmiyor. Ayrı eğitime tabi tutmak gerekli. Fakat böyle olmasında yeğenin de katkıları büyük. Avuçlama dediğim halde avuçladı. Evdekilere yukardan avucunuzun içine almayın dediğim şeyi bir türlü anlayamadılar. Sen de yapıyorsun diyorlar. Fakat benim yaptığım şey birincisi kuşu sıkmıyorum. İstediğinde elimden kurtulabilir. İkincisi ben avuçluyor gibi görünsem de alttan hemen parmağımı tutmalarını sağlıyorum ayaklarıyla. Böylece panik olmuyorlar. Üçüncüsü beni yumurtadan çıktıklarından beri biliyorlar. Evdekileri hem tanımıyorlar hem de arkadan tutup avuçlayıp kaçmasını engelleyip ayaklarını boşta bırakıyorlar. Hayvancıklar da elden korkuyor tabi sonra. Kuşların elden korkmaması için kesinlikle o avuçlama hareketini bilmemesi gerekiyor.
Yeşil 1: Aşırı hareketli bir kuş. Her şeyi keşfetmek istiyor ama her şeyi. Evdeki çeşit çeşit vida gibi zımbırtışarın olduğu kutuyu ondan saklamam gerekiyor. Pastan ölecek salak.
Yeşil 2 : Sınıfın sessiz ve köşede yalnız takılan cool çocuğu. Arada diğer kuşların kuyruğunu çekmek, yemlikten diğer kuşları kovmak gibi huyları olsa da tam bir "hepinizden nefret ediyorum ama sizsiz de olmuyor" hayvanı.
Odanın en uzak köşesinş bulup kendi kendine bir şeylerle meşgul oluyor.
Yeşil 3: En küçük ve ilgiye en muhtaç yavrum. Ama bugün baya açıldı maşallah. Aslında tüyleri her şeyi gelişti ama hala uçma konusunda isteksiz. İstediğinde odayı 4 tur dolanabiliyor ama o bunu tercih etmiyor. Tam bir sirk hayvanı. Onlara yaptığım tellerden oyuncaklar ve salıncakların arasında oynayıp duruyor. Elime alırsam hemen poların kolundan içeri giriyor. Yavruluk psikolojisini tam atamadı üstünden daha. Poların cebine koyup evde geziyorum bununla.
Birgün unutup dışarı çıkmam inşallah bununla.
Bir de rahat ediyor ki o cepte sorma gitsin. Azcık hareketlense daha yavru olduğu için hemen uyku moduna geçiyor.
Bu aralarda da kuşlarla kafayı yedik ama hayırlısı bakalım.
