BayBaykuş
Kullanıcı
- Katılım
- 24/4/25
- Mesajlar
- 97
- Tepkime Puanı
- 39
- Puan
- 18
Geçenlerde bir yerde gördüm, belki de bir videoda karşıma çıktı... Zeki bakışlı, canlı yeşil renkli, sevimli bir papağan. Adına "Quaker Papağanı" diyorlar, bazen de "Keşiş Papağanı". Gördüğümden beri aklıma takıldı durdu. Bu kuş da neyin nesiymiş böyle?
1. Öncelikle, neden "Quaker" (Titreyen) veya "Keşiş" diyorlar ki?
Bu isimler nereden geliyor acaba? "Quaker" kelimesi İngilizcede "titreyen" anlamına geliyormuş. Bu papağanlar heyecanlandıklarında veya bir şeye odaklandıklarında başlarını ve vücutlarını hafifçe titretirlermiş, bu yüzden bu ismi almışlar. "Keşiş" denmesinin sebebi de başlarındaki ve göğüslerindeki gri renklerin, eski zamanlardaki keşişlerin başlıklarını andırmasıymış. Ne kadar ilginç!
2. Bu papağanlar ne kadar büyür? Karakterleri nasıl? Evde beslemeye uygunlar mı?
Öyle çok büyük bir kuşa benzemiyordu. Boyları ne kadardır acaba? Ve daha önemlisi, huyu suyu nasıldır? Eve getirsem başıma dert açar mı?
Anladığım kadarıyla orta boy bir papağan türü, yaklaşık 28-30 cm boyunda oluyorlarmış. Karakterleri ise tam bir "küçük bedende büyük papağan" hikayesi. Çok zeki, sosyal ve oyuncu kuşlarmış. Sahiplerine çok güçlü bir bağ kurabiliyor, hatta bazen "tek kişilik kuş" olup aileden bir kişiyi favorisi seçebiliyorlarmış. Bu bağlılıkları çok güzel olsa da, ilgi istedikleri anlamına da geliyor. Yeterince ilgi görmezlerse strese girebilirlermiş.
3. En merak ettiğim konu: Konuşabiliyorlar mı? Ve çok gürültücüler mi?
Papağan denince akla ilk gelen şey konuşma yeteneği oluyor. Acaba bu Quaker'lar da konuşur mu? Sesleri ne kadar nettir? Bir de komşuları rahatsız edecek kadar çok bağırırlar mı?
Araştırdığımda en şaşırdığım şeylerden biri bu oldu. Quaker papağanları, boyutlarına göre inanılmaz iyi konuşmacılarmış! Kelime dağarcıkları oldukça geniş olabiliyor ve kelimeleri net bir şekilde telaffuz edebiliyorlarmış. Bu onları çok çekici kılıyor.Gürültü konusuna gelince... Sessiz bir kuş değiller. Özellikle sabah ve akşam saatlerinde veya bir şey istediklerinde kendilerine has, tiz ve güçlü sesleriyle bağırabiliyorlarmış. Yani bir apartman dairesinde beslemeyi düşünen birinin bu durumu mutlaka göz önünde bulundurması gerekiyor.
4. Ne kadar yaşarlar? Bu büyük bir sorumluluk mu?
Bir hevesle alıp sonra üzülmek istemem. Bu kuşların ömrü ne kadar?Bu kısım gerçekten çok önemli. İyi bir bakımla Quaker papağanları 20 ila 30 yıl arasında yaşayabiliyorlarmış. Bu, bir kedi veya köpekten bile daha uzun bir süre. Yani bir Quaker papağanı sahiplenmek, hayatınızın çok uzun bir dönemini kapsayacak ciddi bir sorumluluk.
5. Bakımı zor mu? Ne yer, ne içer? Nasıl bir kafese ihtiyacı var?
Sağlıklı ve mutlu olması için ne yapmam gerekir? Sadece çekirdek yiyerek yaşar mı?Sadece çekirdek ve tohumlardan oluşan bir beslenme, onlar için hiç sağlıklı değilmiş. Hatta karaciğer yağlanması gibi ciddi hastalıklara yol açabiliyormuş. Beslenmelerinin temelini kaliteli pelet yemler oluşturmalıymış. Bunun yanında taze sebzeler (brokoli, havuç, bezelye gibi) ve ölçülü miktarda meyve de vermek gerekiyormuş.
Kafesleri ise kesinlikle geniş olmalı. Kanatlarını rahatça açabileceği, içinde oyuncakları ve farklı tünekleri olan bir alan şart. Zeki oldukları için zihinsel olarak uyarılmaya ihtiyaç duyuyorlar; bu yüzden bol bol oyuncak ve ilgi istiyorlar.
6. Yasal olarak sahiplenmekte bir sakınca var mı?
Bazı hayvanların alım satımı yasak olabiliyor. Quaker papağanı için durum nedir?Türkiye'de genellikle yasal olarak sahiplenilebilen bir tür. Ancak bazı ülkelerde ve özellikle ABD'nin bazı eyaletlerinde "istilacı tür" olarak kabul edildikleri için yasaklı olabiliyorlar. Bunun sebebi, doğaya salındıklarında koloniler halinde yaşayıp büyük, komünal yuvalar yaparak yerel ekosisteme zarar verebilmeleri. Satın alırken CITES belgesi gibi gerekli evrakların tam olduğundan emin olmak en doğrusu olur.
Kısacası, bu yeşil, zeki ve konuşkan Quaker papağanı, doğru sahibini bulduğunda harika bir yol arkadaşı olabilirmiş. Ama bol ilgi, doğru beslenme, geniş bir yaşam alanı ve en önemlisi uzun yıllar sürecek bir sorumluluk bilinci gerektiriyormuş. Sanırım bir papağan sahiplenmeden önce tüm bu soruların cevaplarını iyice düşünmek gerekiyor.
1. Öncelikle, neden "Quaker" (Titreyen) veya "Keşiş" diyorlar ki?
Bu isimler nereden geliyor acaba? "Quaker" kelimesi İngilizcede "titreyen" anlamına geliyormuş. Bu papağanlar heyecanlandıklarında veya bir şeye odaklandıklarında başlarını ve vücutlarını hafifçe titretirlermiş, bu yüzden bu ismi almışlar. "Keşiş" denmesinin sebebi de başlarındaki ve göğüslerindeki gri renklerin, eski zamanlardaki keşişlerin başlıklarını andırmasıymış. Ne kadar ilginç!
2. Bu papağanlar ne kadar büyür? Karakterleri nasıl? Evde beslemeye uygunlar mı?
Öyle çok büyük bir kuşa benzemiyordu. Boyları ne kadardır acaba? Ve daha önemlisi, huyu suyu nasıldır? Eve getirsem başıma dert açar mı?
Anladığım kadarıyla orta boy bir papağan türü, yaklaşık 28-30 cm boyunda oluyorlarmış. Karakterleri ise tam bir "küçük bedende büyük papağan" hikayesi. Çok zeki, sosyal ve oyuncu kuşlarmış. Sahiplerine çok güçlü bir bağ kurabiliyor, hatta bazen "tek kişilik kuş" olup aileden bir kişiyi favorisi seçebiliyorlarmış. Bu bağlılıkları çok güzel olsa da, ilgi istedikleri anlamına da geliyor. Yeterince ilgi görmezlerse strese girebilirlermiş.
3. En merak ettiğim konu: Konuşabiliyorlar mı? Ve çok gürültücüler mi?
Papağan denince akla ilk gelen şey konuşma yeteneği oluyor. Acaba bu Quaker'lar da konuşur mu? Sesleri ne kadar nettir? Bir de komşuları rahatsız edecek kadar çok bağırırlar mı?
Araştırdığımda en şaşırdığım şeylerden biri bu oldu. Quaker papağanları, boyutlarına göre inanılmaz iyi konuşmacılarmış! Kelime dağarcıkları oldukça geniş olabiliyor ve kelimeleri net bir şekilde telaffuz edebiliyorlarmış. Bu onları çok çekici kılıyor.Gürültü konusuna gelince... Sessiz bir kuş değiller. Özellikle sabah ve akşam saatlerinde veya bir şey istediklerinde kendilerine has, tiz ve güçlü sesleriyle bağırabiliyorlarmış. Yani bir apartman dairesinde beslemeyi düşünen birinin bu durumu mutlaka göz önünde bulundurması gerekiyor.
4. Ne kadar yaşarlar? Bu büyük bir sorumluluk mu?
Bir hevesle alıp sonra üzülmek istemem. Bu kuşların ömrü ne kadar?Bu kısım gerçekten çok önemli. İyi bir bakımla Quaker papağanları 20 ila 30 yıl arasında yaşayabiliyorlarmış. Bu, bir kedi veya köpekten bile daha uzun bir süre. Yani bir Quaker papağanı sahiplenmek, hayatınızın çok uzun bir dönemini kapsayacak ciddi bir sorumluluk.
5. Bakımı zor mu? Ne yer, ne içer? Nasıl bir kafese ihtiyacı var?
Sağlıklı ve mutlu olması için ne yapmam gerekir? Sadece çekirdek yiyerek yaşar mı?Sadece çekirdek ve tohumlardan oluşan bir beslenme, onlar için hiç sağlıklı değilmiş. Hatta karaciğer yağlanması gibi ciddi hastalıklara yol açabiliyormuş. Beslenmelerinin temelini kaliteli pelet yemler oluşturmalıymış. Bunun yanında taze sebzeler (brokoli, havuç, bezelye gibi) ve ölçülü miktarda meyve de vermek gerekiyormuş.
Kafesleri ise kesinlikle geniş olmalı. Kanatlarını rahatça açabileceği, içinde oyuncakları ve farklı tünekleri olan bir alan şart. Zeki oldukları için zihinsel olarak uyarılmaya ihtiyaç duyuyorlar; bu yüzden bol bol oyuncak ve ilgi istiyorlar.
6. Yasal olarak sahiplenmekte bir sakınca var mı?
Bazı hayvanların alım satımı yasak olabiliyor. Quaker papağanı için durum nedir?Türkiye'de genellikle yasal olarak sahiplenilebilen bir tür. Ancak bazı ülkelerde ve özellikle ABD'nin bazı eyaletlerinde "istilacı tür" olarak kabul edildikleri için yasaklı olabiliyorlar. Bunun sebebi, doğaya salındıklarında koloniler halinde yaşayıp büyük, komünal yuvalar yaparak yerel ekosisteme zarar verebilmeleri. Satın alırken CITES belgesi gibi gerekli evrakların tam olduğundan emin olmak en doğrusu olur.
Kısacası, bu yeşil, zeki ve konuşkan Quaker papağanı, doğru sahibini bulduğunda harika bir yol arkadaşı olabilirmiş. Ama bol ilgi, doğru beslenme, geniş bir yaşam alanı ve en önemlisi uzun yıllar sürecek bir sorumluluk bilinci gerektiriyormuş. Sanırım bir papağan sahiplenmeden önce tüm bu soruların cevaplarını iyice düşünmek gerekiyor.